سلام ای تنها بهونه، واسه نفس کشیدن
هنوزم پر میکشه دل واسه به تو رسیدن

                            ***

نمیگم خطا نکردم، من که ادعا نکردم
همه گفتن بی وفایی، من که اعتنا نکردم

عازم سفر شدی تو، من دلم میخواست بمونی
واسه موندن تو اما بخدا دعا نکردم

میدونم دوسم نداری حتی قد یه قناری
اما عاشقم هنوزم بدون اشتباه نکردم

ما جایی قرار نذاشتیم جز تو کوچه های رویا
ایندفه تو اومدی، من به قرار وفا نکردم

زیر دین ناز چشمات، عمری دارم میسوزم
تا خاکستری نشه دل، دینم ادا نکردم

اومدم واسه نصیحت به بهونه یه صحبت
عمرشون کلی تلف شد، چون تو رو رها نکردن

راه آسمون که بستس، گرچه قلبامون شکستس
تا به حال اینقدر خدا را اینجوری صدا نکردم

تو منو گذاشتی رفتی، خواستی من دیوونه تر شم
باورت نمیشه شاید اخه جون فدا نکردم

                             ***

برو به خاطر خودت؛ اما به من یه قول بده
هر جای دنیا که بری دیگه نشو مال همه

رسم که لحظه سفر یادگاری به هم میدن
قشنگ ترین هدیه تو، تو قلب من یه مشت غمه

شاید اینو بهم دادی که همیشه با من باشه
حق با تو، تو راست میگی غمت همیشه پیشمه

دیدی گلا، شب که میشه اشکاشونو رو میکنن
یادت باشه چشم منم، همیشه غرق شبنمه

تو میری و اسم منو از رو دلت خط میزنی
اسم قشنگ تو ولی همیشه هر جا یادمه

چشمای روشنت یه کم کاش که هوای منو داشت
تنها توقعم فقط یه بار جواب ناممه

(شعر از: مریم حیدر زاده)