بدجوری دیوونتم من، فکر نکن این اعترافه
همیشه نبودن تو کرده این دلُ کلافه

میدونم فرقی نداره، واست عاشق بودن من
میدونم واست یکی شد، بودن و نبودن من

میدونم دوسم نداری مثل روزای گذشته
من خودم خوندم تو چشمات یک کس اینو نوشته

اما روح من یه دریاس، پر از موج و تلاطم
ساحلش تویی و موجاش خنجر حرفای مردم

آخ! که چه لذتی داره ناز چشمات کشیدن
رفتن یه راه دشوار واسه هرگز نرسیدن

من که آسمون نبودم، اما عشق تو یه ماهه
سرزنش نکن دلم را بخدا اون بیگناهه

تو که چشمای قشنگت خونه صد تا ستارس
تو که لبخند طلاییت واسه من عمر دوبارس

بیا مثل گذشته جز به من به همه شک کن
من بدون تو میمیرم بیا و بهم کمک کن

(شعر از: مریم حیدر زاده)